Nasleep overstromingen op weg naar Col d'Aubisque

Zaterdag 21 september heb ik met 190 collega's de Col d'Aubisque in de Pyreneeën beklommen. Dit is een klim van de hors category uit de Tour de France. Daar werden wij geconfronteerd met de nasleep van de overstromingen die dit gebied in juni teisterden. Bijna zou daardoor ook dit hoogtepunt van het Committed Power project in het water gevallen zijn...


Collega Peter met Indurain op foto
Enthousiaste ligfietsadepten
Na 15 km al een lekke band
Weg weggeslagen Vrijdag Miguel Indurain
Vrijdag ging de wekker om 04:00 uur in de nacht af. Want om 06:30 uur moesten de Committed Power bikers inchecken voor de chartervlucht naar Lourdes. Na een vlotte reis arriveerde het gezelschap om 11:30 uur bij het Lac de Lourdes. Daar stonden de fietsen klaar, konden wij ons fietstenue aantrekken en wachtte ons een heerlijke lunch. Om 14:30 uur zou het gezelschap vertrekken voor de proloog naar de Pon d'Espagne. Een tocht van 81 km en 1200 hoogtemeters. Maar eerst stelde hoofdtrainer Rob Harmeling zijn trainingsteam aan ons voor. Onder hen bevond zich een wel heel bijzondere gast, namelijk Miguel Indurain. Indurain heeft vijf keer achtereen de Tour de France gewonnen (1991 t/m 1995). Één van Robs trainers, Erwin Nijboer, had Indurain weten te strikken om de proloog met ons mee te fietsen. Nijboer was destijds meesterknecht van Indurain.

De lange stoet van 190 renners baarde veel opzien, vooral in de dorpjes en steden die wij doorkruisten. Vooral als die ene ligger, in zijn beste Frans "Bon jour" roepende, passeerde, ontlokte dat een spontaan applaus.

Lekke band
Al na 15 kilometer waarschuwde een van de trainers mij dat mijn voorband zacht was en langzaam aan het leeglopen was. Hij had al snel de binnenband vervangen door de reservebinnenband die ik uiteraard bij mij had. 's Avonds in de hotelkamer heb ik het lek gevonden; in de wastafel zag ik uit en klein gaatje de belletjes opstijgen. Daarna heb ik de band geplakt, zodat ik zaterdag de Col d'Aubisque weer met een geplakte reserveband en een gerust gevoel zou kunnen beklimmen.

Wateroverlast
Op weg naar de Pon d'Espagne werden wij geconfronteerd met de gevolgen van de overstromingen in juni. Op diverse plaatsen waren stukken weg weggeslagen. Woensdag tijdens het uitzetten van de route door Rob Harmeling en zijn team bleek de route naar de Pon d'Espagne halverwege te zijn afgesloten voor reparatiewerkzaamheden. Alle registers werden opengetrokken om het committed power weekend te redden. Uiteindelijk stond de burgemeester toe dat het team de barrière mocht passeren vanaf 16:00 uur. Maar dan wel met alle 190 bikers tegelijkertijd. En inderdaad vrijdag stond er een gendarme om het gezelschap door te laten. Alle andere weggebruikers werden onder luid protest tegengehouden.



Om 16:00 uur weg open


...glad asfalt
Werk aan de weg


Niet bepaald...

Ook eerder waren de organisatoren van Committed Power al geconfronteerd met de gevolgen van de overstromingen. Het water had het hotel dat voor de 190 renners was geboekt ernstig beschadigd, zodat dit niet meer beschikbaar was. In allerijl had men de deelnemers nog in vier andere hotels kunnen onderbrengen.

Route 2,338,663 - powered by www.bikemap.net

Col d'Aubisque
Col du Soulor
Klik op het profiel om het groter weer te geven (bron www.climbbybike.com)


Aan de voet van de Col du Soulor
De Col du Soulor bedwongen
Het is volbracht
97% van het maximum
Recuperatiesigaar Zaterdag Col d'Aubisque
Zaterdag was dan de dag, de beklimming van de Col d'Aubisque. Ik had mij ingeschreven voor de kortste afstand 60 km en 2200 hoogtemeters (voor de echte bikkels waren er nog een 90 km tocht met 3050 hm en de 105 km en 3500 hm). Na 40 km begon het echte klimwerk de Col du Soulor. Aan de voet stond een bord: 12 km te gaan en 894 hoogtemeters te overwinnen (gemiddeld 7,5% dus). De eerste kilometer is 9%, zo vermeldde het bord. Met gemiddeld 8 km/h heb ik deze pukkel beklommen en ik kwam als zesde van de 20 renners uit de groep boven. De vele collega's die ik tijdens de klim passeerde riep ik toe: "Neem volgend jaar ook een ligfiets, dat klimt veel makkelijker!" Maar we waren er nog niet, want de Col d'Aubisque wachtte ons nog. Na een uitgebreide recuperatie moesten we er dan toch aan geloven. Eerst volgde een afdaling en daarna een 7 km lange klim van gemiddeld 4,5% naar de top. Bij de finish wist ik onder luide aanmoediging van reeds gearriveerde collega's nog 12 km/h te trappen bij een stijgingspercentage van 7%. De hartslag steeg daarbij tot 185 bpm (97% van het maximum). Maar daarna was het feesten met onder andere een goede recuperatiesigaar en een Grimbergen blond.

Feesten

Nadelen van de ligfiets
Tijdens het avonddiner konden mijn collega's het niet nalaten om tegenover de evidente voordelen van de ligfiets ten opzichte van de racefiets ook nadelen te inventariseren. Dat je met een ligfiets niet kan klimmen konden zij na mijn zegetocht niet meer aanvoeren. Zij kwamen niet verder dan het nadeel dat de ketting van de ligfiets langer is en dat het dus langer duurt om hem schoon te maken. Je begrijpt dat we veel lol hebben gehad die avond.


Basiliek van de Onbevlekte Ontvangenis
De grot waar Maria verscheen
De basiliek boven de grot Zondag Bernadette
Natuurlijk mag bij een verblijf in Lourdes een bezoek aan "de grot" niet ontbreken. Hier is namelijk aan molenaarsdochter Bernadette Soubirous op veertienjarige leeftijd Maria 18 keer veschenen. Na het faillissement van haar vader leefde het gezin in bittere armoede in het voormalige Cachot. De arme Bernadette werd aanvankelijk niet serieus genomen toen zij vertelde wat zij gezien had. Nadat de plaatselijke pastoor haar had gevraagd wie "die in het wit geklede vrouw met een rozenkrans" die aan haar was verschenen dan eigenlijk was, ging Bernadette opnieuw naar de grot. Daar verscheen Maria voor de zestiende keer. De verschijning antwoordde op Bernadettes vraag wie zij was: "Ik ben de onbevlekte ontvangenis". Toen Bernadette dit de pastoor vertelde was hij overtuigd. Dit arme ongeschoolde veertienjarige schepsel, dat nooit godsdienstig onderricht had gehad, kon deze kennis nooit eerder hebben opgedaan. Toen de eerste wonderen gebeurden stelde de bisschop van Tarbes een onderzoek in. Na vier jaar, in 1862, concludeerde hij dat de verschijningen een bovennatuurlijk karakter hadden. Vanaf dat moment werd Lourdes een officiële bedevaartplaats. Bernadette trad in 1866 (zij was toen 22 jaar) toe tot het klooster van "de Sœurs de la Charité van Saint-Gildars" in Nevers. Zij stierf daar op vijfendertigjarige leeftijd aan de gevolgen van een zwakke gezondheid als gevolg van een cholera-epidemie die zij enkele jaren daarvoor ternauwernood had weten te overleven.

Ook de heiligdommen in Lourdes zijn niet gespaard gebleven voor de hevige overstromingen. Zo is een enorme ondergrondse kathedraal, die ruimte biedt aan 25.000 kerkgangers, geheel onder water komen te staan. Inmiddels is deze kathedraal weer in gebruik.


...en uitzonderlijk mooi weer...
...schitterende omgeving...

Epiloog
Na aflooop van dit fietsweekend waren alle deelnemers het erover eens. De organisatoren hadden uitdagende fietstochten, in een schitterende omgeving met uitzonderlijk mooi weer weten te bieden. Chapeau voor deze fantastische prestatie.



En inmiddels heb ik zaterdag met ligfietsclub "Mooi Bennekom" een leerzame en vooral gezellige tocht met 5 ligfietsgenoten gereden. Een verslag hiervan verschijnt later deze week op dit blog.

2200 hoogtemeters in de Pyreneeën

Zaterdag heb ik met 190 collega's de Col d'Aubisque in de Pyreneeën beklommen. Dit is een klim van de hors category uit de Tour de France. En dat betekende afzien...

Hieronder alvast enkele foto's als voorproefje. Binnenkort volgt "the full story", met alle afgrijselijke ontberingen die Bocycle heeft moeten doorstaan.


Het is volbracht


Prachtige tocht
Na 15 km al een lekke band; hoe dat
kon lees je in't volgende blogbericht


Aan de voet van de Col de Soulor

Route 2,338,663 - powered by www.bikemap.net

Basecamp: Hoge hoogtemeters

Zondag was mijn laatste training voor ik naar de Col d'Aubisque in de Pyreneeën afreis. Lourdes, here we come...


"Kunt u mij de juiste hoogtemeters vertellen, meneer?" De juiste hoogtemeters?
Die laatste training wilde ik flink wat klimmen in het rijk van Nijmegen (Beekmansdalseweg, Oude Holleweg 5x, Zevenheuvelenweg en Reichswald bij Grafwegen). Maar hoeveel hoogtemeters ik nu gemaakt heb is ondanks alle moderne elektronische hulpmiddelen volslagen onduidelijk. Volgens mijn Garmin Vista HCx waren dat 798 hoogtemeters; Basecamp (het analyseprogramma van Garmin) telt 904 hm; mijn favoriete www.Strava.com zegt 596 hm en www.bikemap.net berekent 640 hm. Basecamp telt dus anderhalf keer zoveel hoogtemeters als Strava. Hoogst eigenaardig in deze moderne tijd met nauwkeurige hoogtekaarten. Is er wellicht iemand die dit kan verklaren? En belangrijker nog, hoe kan ik het juiste aantal hoogtemeters vaststellen?


Geen auqaduct te bekennen Romeins aquaduct
Langs de Kleefsebaan in Nijmegen is sind 19 april 2013 een uitzichtpunt op een aquaduct uit de Romeinse tijd. Het punt is zelfs voorzien van een interactief informatiebord. Het 5 kilometer lange aquaduct is in de eerste eeuw (na Christus) aangelegd om een legerplaats van water te voorzien. Van de houten goot, waaruit het aquaduct grotendeels was opgebouwd, is helaas niet meer te zien. Wel kan de archeologisch getrainde bezoeker nog vergravingen in het landschap ontwaren.


Anderhalve minuut op rood Tip voor geduldige fietsers
Fietsers met veel stoplichtgeduld raad ik aan om de Rijksweg N844 bij Malden te kruisen. Daar stond het fietsersstoplicht anderhalve minuut op rood.


...vervoerd in een speciaal geprepareerde vrachtwagen... Ligfiets op transport
En maandag is mijn ligfiets in de vrachtauto geladen voor transport naar de Pyreneeën. De organisatie had de fietsers goed geïnstrueerd:"Iedere fiets wordt apart in een kartonnen doos gezet (Gazelle doos). Deze kartonnen doos is zo ontworpen dat de wielen, het zadel en het stuur niet gedemonteerd hoeven te worden. De fietsen worden vervolgens vervoerd in een speciale geprepareerde vrachtwagen. Deze beschikt over een dubbele laadvloer. Per laadvloer zijn er verschillende compartimenten waarin de fietsen geclusterd worden. De fietsen worden om en om tegen elkaar aan geplaatst.". Toen ik mijn ligfiets afleverde bleek al snel dat deze instructie niet voor ligfietsen bedoeld kon zijn. Anticiperend hierop had ik thuis mijn Challenge met isolatiepijp maar vast goed beschermd. En van de olijke transporteurs kreeg hij een speciale VIP-behandeling (Very Important Pedaler).

20 km en 135 hm afzien

Zaterdag 7 september: 20 km en 135 hoogtemeters afzien. Dat lijkt een onschuldig Roodkapje dat je zo wegfietst met twee vingers in de neus. Maar...

Samen de Bradwurst-en-saté-route

Bocycle heeft deze prestatie niet op zijn ligfiets volbracht, maar met de benenwagen; tijdens de Airborne wandeltocht. Samen met dochter Do heb ik de 15 km lange Bradwurst-en-saté-route afgelegd. Ook dochter Petra was van de partij, maar die liep met vier andere wandelbikkels de 25 km route. Dit jaar volbrachten overigens 33.062 wandelaars de 67e editie van dit fantastisch gezellige evenement in Oosterbeek en omgeving.

Intervaltraining
En nadat ik van de spierpijn was hersteld heb ik donderdagavond na de buien en vlak voor zonsondergang nog een rondje van 20 km en 200 hoogtemeters gereden. In de omgeving van Doorwerth heb ik alle bekende heuvels beklommen:

• De Boersberg (2x)
• De Holleweg (2x)
• De Italiaanseweg (1x)

Dat was een echte intervaltraining, waarbij bij elk klimmetje de hartslag boven de 180 bpm kwam (op de Holleweg zelfs 189 bpm mijn maximale hartslag). Komend weekend volgt er nog wat klimwerk en dan gaat de fiets op transport naar de Pyreneeën voor de beklimming van de Col d'Aubisque. Helaas ziet het weer er niet zo geweldig uit als ik daar met 166 collega's ga fietsen.

Ernstig verkeersongeluk van Velomobiel met bus en "Mooi Bennekom"

Donderdag 29 augustus was ik op ziekenbezoek bij Darwin, de "trekker" van Liggend Arnhem. Darwin heeft op 17 juni een ernstig verkeersongeluk gehad; een aanrijding in zijn velomobiel met een bus. Tevens in dit blogbericht een verslag van de ligfietstocht van "Mooi Bennekom"...


...extern gefixeerd... Darwins relaas
Tijdens mijn bezoek vertelde Darwin wat hem was overkomen (hij stemde er mee in dat ik zijn relaas op dit blog zou publiceren). Op een onoverzichtelijke kruising van een fietspad bij de Pleijbrug in Arnhem en een busbaan ramde een bus met hoge snelheid de neus van Darwins velomobiel. Na de crash zag Darwin dat zijn linker voet, nog vastgeklikt op zijn clickpedaal, 90⁰ gedraaid was t.o.v. de normale positie. Het kuitbeen stak door zijn vel. Ook had een tandwiel in zijn rechterbovenbeen een bloedende wond veroorzaakt. De velomobiel lag op zijn kant en Darwin had met zijn hoofd (gelukkig droeg hij een helm) de grond geraakt. Na een half uur was hij, met hulp van de verplegers van de inmiddels gearriveerde ziekenauto, uit zijn benarde positie bevrijd. In het ziekenhuis bleek zijn enkel op wel tien plaatsen gebroken. Met 6 pinnen in zijn voetbotjes werd de voet extern gefixeerd. Inmiddels zit zijn voet in het gips, maar hij mag er nog niet op lopen. Op 17 september mag het gips eraf en kan worden bekeken of de breuk goed is genezen. Hij heeft dan 3 maanden zijn voet niet kunnen gebruiken.
De liggers van "Mooi Bennekom" op kasteel Doorwerth
Vreemde paarse fiets
Wat voor kip??? Ontdaan nam ik na het ziekenbezoek afscheid, Darwin uiteraard heel veel sterkte en een goed herstel toewensend. Zo zie je maar hoe je leven kan veranderen als je je op het verkeerde moment op de verkeerde plaats bevindt.

Mooi Bennekom
Na bovenstaande relaas voelt het wat wrang om te verhalen over de gezellige tocht die ik zaterdag 31 augustus met ligfietsclub "Mooi Bennekom" fietste. Toch wil ik deze belevenis de lezers niet onthouden...

Elke laatste zaterdag van de maand organiseert deze ligfietsclub een ontspannen tocht in de omgeving van Bennekom. Er verschenen dit keer maar liefst 10 deelnemers aan de start bij de sporthal DVO in Bennekom. Enkelen waren van ver gekomen: een ligger uit Amsterdam, twee uit Amersfoort (van ligfietsclub VLA) en een ligger uit Zutphen (van ligfietsclub LOL). De route voerde via kasteel Doorwerth naar de Overbetuwe. Het kasteel werd uitgebreid bekeken en was ook een geschikte locatie voor een fotoshoot van het ligfietsgezelschap. Daarna toog de ligfietsclub naar uitspanning Kerkplein 10 in Hemmen alwaar de recuperatiepauze was gepland. Daar bleken zeer brutale kuifkippen het appelgebak van de schoteltjes te willen pikken. Nou die beesten waren bij deze nuchtere ligfietsers aan het verkeerde adres; het brutale gevogelte werd bruut weggejaagd en bleef daarna op gepaste afstand het gezelschap observeren. Opmerkelijk was ook een vreemde paarse fiets tussen de voor ons normale vervoermiddelen.




Uit voorzorg afgestapt
Leider Bert in gesprek met Amsterdammer


10 keer afrekenen
Naast de veerstoep Help, de pont crasht!!!
Onderweg zagen wij veel paarden, waarvan de ruiters, bij het zien van die enorme stoet vreemde vervoermiddelen, uit voorzorg afstapten. Op de pont bij Opheusden beleefden wij nog een paar spannende minuten. Toen de pontbaas mij vroeg met wie hij moest afrekenen, zei ik dat de 10 ligfietsers allemaal zelf zouden betalen. "Nou", zei hij, "dan zal ik de pont maar wat langzamer laten varen". Nadat hij de vaart verminderd had kwam hij terug voor de kaartverkoop. Onderwijl zagen wij dat de pont de veerstoep vervaarlijk dicht was genaderd. Ik vroeg de pontbaas of het niet verstandig zou zijn om eerst de pont maar veilig af te meren en daarna pas het geld van de laatste passagiers te incasseren. Dat leek hem ook een goed idee en hij spoedde zich naar de stuurcabine. Na een manoeuvre, waarbij wij de pont bijna op de wal naast de veerstoep zagen lopen, wist hij de pont toch veilig op de veerstoep af te meren. Uiteraard wachtten de nog niet betaaldhebbende passagiers netjes tot de pontbaas hun financiële tegenprestatie in ontvangst had genomen.







Lekke band midden in Arnhem Twee maal Grebbeberg en lekke band
Met de schrik in de benen ging het ligfietsgezelschap toen via de voet van de Grebbeberg naar het eindpunt. Na nog even te hebben nagepraat ben ik teruggefietst naar de Grebbeberg om die nog twee keer te beklimmen. Via de sigarenboer in Arnhem ben ik vervolgens naar huis gefietst. En midden in de stad Arnhem heb ik mijn lekke achterbinnenband nog moeten vervangen. Een routineklusje, maar voor ik naar de Pyreneeën afreis leg ik er wel nieuwe banden om.

Virtueel de Col d'Aubisque beklimmen

De oplettende bloggers hebben wellicht gezien dat het kaartje in de rechterkolom van dit blog gewijzigd is. Stond daar eerst de route naar de top van de Col d'Aubisque vanuit Argelès-Gazost (een onschuldige 29 km en 1540 hoogtemeters), nu staat er een kaartje met de route die de trainers van Committed Power hebben uitgezet. En die is met zijn 90 km en 3050 hoogtemeters wel van een heel ander kaliber...

Col de Spandelles

De hoofdtrainer Rob H. De trainers hebben er zo'n 61 km en 1510 hoogtemeters bijgeplust. De Col de Spandelles op 46 km van de start uit Lourdes, neemt hiervan met zijn top van 1378 meter een flink deel voor zijn rekening. Deze Col is met zijn gemiddelde stijgingspercentage van 8,45% over 10,18 km bijkans nog zwaarder dan die Col d'Aubisque. Er zit zelfs een stuk in van 12,5%.


bron: www.climbbybike.com Minder zware route
Gelukkig hebben de trainers ook nog een minder zware tocht uitgezet (59 km en 2200 hoogtemeters). Wellicht dat ik die toch maar verkies. Voor de echte bikkels is er nog een route van 105 km met 3500 hoogtemeters, een schier onmenselijke onderneming. En Bocycle... hij ploetert voort. Ik houd jullie op de hoogte.

Met muis virtueel de Col op...
Je kunt deze route over deze Col de Spandelles naar de Col d'Aubisque virtueel fietsen door met de muis over het bergprofiel (onder het kaartje in de rechter kolom van dit blog) te bewegen. Een aardige feature van www.bikemap.net, waar nog veel meer routes (gpx-tracks) (virtueel) te fietsen en te downloaden zijn.

Je racet makkelijker tegen een ander dan tegen jezelf

Donderdag fietste ik tijdens mijn vaste trainingsrondje over de Koningsweg bij Arnhem een persoonlijk record. Zou ik dan eindelijk klaar zijn voor de loodzware beklimming van de Col d'Aubisque in september?

De Koningsweg

170 bpm gemiddeld; 90% van
de maximale hartslag
186 bpm bijna het maximum
van 190 bpm Elke week fiets ik op woensdag of donderdag een vast trainingsrondje van 52 km. Een stuk 10,7 km gaat over de Koningsweg naar de brandtoren op het Rozendaalse veld, het hoogste punt van de Veluwe. Dit stuk heeft een stijgingspercentage van 0,53% gemiddeld, een mooi vals plat waarop ik de hele 10,7 km mijn hartslag boven de 170 beats per minute (dit is 90% van het maximum) probeer te houden. In de Koepelberg (het laatste stuk vanaf de A50 naar de Brandtoren) zit een stijl stukje van 6,3% waar ik stevast tot (bijna) de maximale hartslag trap. Met deze wekelijkse krachttraining kan ik mooi bijhouden hoe de vorderingen zijn. En die zijn er inderdaad. Donderdag trapte ik daar 229 Watt de op een na hoogste score. De hoogste score (235 Watt) haalde ik op 16 augustus 2012 (zie blogbericht daarover). Maar toen achtervolgde ik een roeifietser die ik maar amper kan bijhouden. Zo zie je maar dat het makkelijker is om tegen een ander te racen dan tegen jezelf. Overigens heb ik op de hele 10,7 km van de Koningsweg een persoonlijk record getrapt van 221 Watt, het hoogste allertijden.

www.STRAVA.com
Op www.STRAVA.com kun je heel makkelijk je vorderingen bijhouden. De Koningsweg en de Koepelberg heb ik daarin als segment "uitgeknipt". In STRAVA kun je van elk segment precies aflezen wat het klimpercentage was, de gemiddelde snelheid en nog veel meer. Klik op het plaatje hieronder en laat je verrassen door de ongekende mogelijkheden van deze prachtige website. Het vermogen dat STRAVA berekent is gebaseerd op een "standaard" racefiets. Het vermogen met je ligfiets (of velomobiel) kun je berekenen met Bocycles rekenprogramma.

Complex
Simpel