BoCycle

BoCycle

zondag 31 maart 2019

Race op indoor wielerbaan na "Mooi Bennekom"

Zondag organiseerde de Nederlandse ligfietsvereniging een ligfietsrace op een indoor wielerbaan. Zo'n houten racebaan met schuine bochten. Dat wilde ik wel eens meemaken. Een dag nadat ik 97 km met ligfietsclub "Mooi Bennekom" had gefietst. Lees hoe ik het er heb afgebracht...

De race
De wedstrijd werd verreden op de wielerbaan Omnisport in Apeldoorn. Dit is een indoor, houten wielerbaan met schuine kombochten en ook op de rechte stukken is de baan schuin. Het is wel heel bijzonder om op zo'n baan te fietsen; vooral hoog in de baan de bochten nemen geeft wel een kick. Er werden twee wedstrijden gereden:
  • individueel 1 km staande start
    dwz wie rijdt het snelst 4 rondjes 
  • 1 uur criterium staande start
    ofwel wie rijdt (met z'n allen op de baan) in 1 uur tijd de meeste rondjes.



Nummer 1 in het seniorenklassement
Er waren 20 ligfietsers en ik eindigde in beide races op de eerste plaats in het seniorenklassement met een gemiddelde snelheid van 37,067 km/uur respectievelijk 34,847 km/uur (ofwel 143 rondjes). Hiernaast de volledige uitslag van het 1 uur criterium (bron www.ligfiets.net)...
De foto's heeft Ramsus van mij genomen. Klik hier voor een filmpje van een spectaculaire inhaalactie in de bocht door mij.


De beste koffie ooit
De tocht van ligfietsclub "Mooi Bennekom" had als titel "De beste koffie ooit". Deze titel refereert aan het recuperatiepunt Carnegie Cottage dat deze fietsers al eens eerder hadden aangedaan en toen (en ook nu) waren alle liggers het er over eens: "De beste koffie ooit en uitstekend huisgemaakt appelgebak".

zaterdag 16 februari 2019

Flipje Tiel (87 km)

De eerste serieuze tocht dit jaar: 87 km, op theevisite bij mijn moeder.

Deze prachtige zaterdag niet fietsen is geen optie. Ik heb het wel rustig aan gedaan. Over de Rijndijk heen naar Tiel en een kopje thee bij mijn moeder, over de Waaldijk terug. Na 87 km met een gemiddelde snelheid van 22,8 km/uur had ik het wel gehad.

Einstein
In blogbericht Einstein: Snelle fietsers blijven jonger berichtte ik dat Einstein leert dat ik in 2012 met mijn 7510 km fietsen 300 picoseconde jonger ben gebleven. Ik vond een filmpje waarin de formule waarmee je deze "tijddilatatie" kunt berekenen heel simpel is uitgelegd. Voor de liefhebbers: dit is de link.

dinsdag 1 januari 2019

Brandtoren net niet

Bestemming van de laatste tocht van 2018 was de Brandtoren op het Rozendaalse Veld. Helaas ging de zon om 16:32 uur al onder en moest ik deze laatste tocht van het jaar 3,75 km voor het einddoel spoorslags huiswaarts keren. Maar wat heb ik voorts in 2018 gepresteerd? Een overzichtje en een goed voornemen...

Jaarkilometers
Het aantal fietskilometers van het jaar 2018 was het allerlaagste sinds ik met het Committed- Powerproject meesport: 5972 km waarvan 2810 km op de Fujin raceligfiets en 3162 km woonwerkverkeer.


Dat nodigt uit tot een goed voornemen, namelijk het einddoel van het Committed-Powerproject van 2019 (nog niet bekend) wel te volbrengen. Met, als het even kan, een aantal sportkilometers dat weer boven de 3500 km uitkomt.

Ook wens ik alle bloglezers en andere passanten een voorspoedig 2019 met veel (sport-)plezier en (sport-)geluk.

zondag 4 november 2018

Herfst

Herfst...Een mooi jaargetijde

A picture...
Vorige week zaterdag 27 oktober met ligfietsclub "Mooi Bennekom" op pad.
En zaterdag 3 november een mooi fietstochtje gemaakt van 61 km. Het eerste stuk ging over de Ginkelse Heide met zijn prachtige herfstkleuren. Wat moet je daar verder over schrijven; a picture tells you more than a thousand words.

zondag 30 september 2018

Mooi Bennekom in Austerlitz

Zaterdag 29 september was de (lig)fietsdag van ligfietsclub “Mooi Bennekom”. Dit keer voerde de tocht over de Utrechtse Heuvelrug met als recuperatiepunt de echte onvervalste kroeg "Ouwekamp" in Austerlitz.

Ochtendmist
De rit van huis naar vertrekpunt "Veenendaal De Klomp" startte met 6° en prachtige misttaferelen. Een goed begin van deze tocht.

Prachtige misttaferelen


Opkomst
Bij het startpunt Veenendaal De Klomp, verschenen in totaal 9 ligfietsers; een mooie opkomst. Er was zelfs een deelneemster die 9 jaar oud was. Zo zie je maar, je kunt niet jong genoeg beginnen met ligfietsen. De route had als titel "Toeren over de Utrechtse Heuvelrug" die ik van www.route.nl had gehaald. Even voorbij Woudenberg werden we een zandpad van een privé-terrein opgeloodst. Na een kilometer klunen kwamen we weer op de verharde weg. Wel opmerkelijk voor zo'n gerenommeerde site met mooie routes.

9 liggers


Gemiddelde snelheid
Op de site van de Nederlandse Ligfietsvereniging stond de route aangekondigd als een tocht die met een bewogen gemiddelde snelheid van 17 km/h wordt gefietst. Dat riep toch wel enige reacties op bij de deelnemers: "Zo langzaam, dat kan toch niet serieus zijn?". Maar na afloop bleek deze doelstelling nagenoeg gerealiseerd; het gaat bij Mooi Bennekom om een gezelllige en mooi tocht en niet om snelheid.

maandag 17 september 2018

VIERlandenpunt, hoogste punt van Nederland

Zaterdag was het zover: Het einddoel van committed power. Dit jaar was dat de Mergelheuvellandtoertocht; 90 km afzien met 1400 hoogtemeters. Maar deze tocht had ook een historisch tintje met de ontdekking van het VIERlandenpunt...


De Mergelheuveland toertocht is een groot fietsevenement in Limburg. Het maximum aantal deelnemers (wielrenners en mountainbikers) van 10.000 wordt de laatste jaren telkens bereikt. Ik fietste met 12 collega's de 90 km afstand waarin 1400 hoogtemeters te overwinnen waren. Maar eerst wachtte een stevig ontbijtje.

Kinkenweg
Bij de beklimming van de onschuldig ogende Belgische Kinkenweg zag ik op mijn Garmin het stijgingspercentage oplopen tot 17%. Ik kreeg de pedalen (met de ketting op het middenblad van 32 tanden) bijna niet meer rond. En onderwijl moesten we op de smalle weg ook nog ons tegemoetkomende auto's ontwijken. Maar het is me gelukt om zonder af te stappen boven te komen.


VIERlandenpunt
De tocht voerde ook door het Belgische gehucht Moresnet, vernoemd naar "Het Onverdeelde Gebied van Moresnet" ofwel Neutraal Moresnet. Het 344 hectare tellende gebiedje ontstond in 1816. Even daarvoor was Napoleon definitief verslagen en werden de grenzen in Europa tijdens het Congres van Wenen opnieuw vastgelegd. Nederland (waartoe België toen behoorde) en Pruissen (Duitsland) konden het over het gebied rond Kelmis, waar een belangrijke zinkmijn lag, niet eens worden. Zowel Nederland als Duitsland wilde graag de zeggenschap over het gebied hebben. De oplossing van de onenigheid werd in het Akens Grensverdrag vastgelegd. Daarin werd bepaald dat het gebied rond Kelmis, waar de zinkmijn lag, neutraal gebied werd. Onder de naam Neutraal Moresnet zou het gebied voortaan gezamenlijk bestuurd worden door een Duitse en een Nederlandse commissaris. Het gebied, in de vorm van een scherpe driehoek, lag ten zuiden van de Vaalserberg (zie kaart), dat daarmee een vierlandenpunt geworden was. Na de Eerste Wereldoorlog werd Neutraal Moresnet met het Verdrag van Versailles in 1920 opgeheven en Belgisch grondgebied. Het ging hierbij puur om de verdeling van grondgebied, want de zinkmijn was in 1885 al uitgeput en gesloten. Bron: Wikipedia en Historien.nl.

STRAVA
Op STRAVA kun je zien hoe niet alleen ik, maar ook mijn collega's uit het Committed Power project, het er hebben afgebracht.
Recuperatie

vrijdag 6 juli 2018

Op zoek naar een markante Wageninger

De maandelijkse fietstocht van ligfietsclub "Mooi Bennekom" had zaterdag als bestemming een heel bijzondere straat in Wageningen. Deze straat is namelijk eerder dit jaar vernoemd naar een familielid van de organisator van de tochten van "Mooi Bennekom". Hij werd de trommelaar genoemd. Tijdens deze tocht kregen de deelnemers te horen welke nobele daden deze markante Wageningse burger in zijn leven heeft verricht...

De start
Bij het verzamelpunt (de start) in Bennekom kwam iemand naar ons toelopen met wel heel veel belangstelling voor onze vervoermiddelen. Met name van de trike van Peter wilde hij alles weten. Hij bleek Sebastiaan te heten die zelf recent ook een trike had aangeschaft. Over twee weken zou die worden geleverd. En misschien fietst hij 28 juli wel mee met "Mooi Bennekom".


De familierelatie


De trommelaar
De bekende, markante Wageninger was Gerard Slotboom. Henk Slotboom schreef in het boek "Julianastraat 34" over zijn jeugd in Wageningen in en na de Tweede Wereldoorlog het volgende over zijn oom Gerard....

Gerard de trommelaar was populair en wereldberoemd in heel Wageningen. Iedereen kende hem: de postbode, de politie, de kinderen, de burgemeester. Als er iets was te doen: Gerard was op de hoogte van alle op handen zijnde evenementen. Dan zorgde hij ervoor daar tijdig aanwezig te zijn.
Prominent was hij aanwezig, zelfs als prins Bernhard op 5 mei de parade afnam van de veteranen was hij niet eerder tevreden totdat hij even aandacht en een hand kreeg.
Met zijn muzikale talenten wist hij als meest actieve straatmuzikant van de wereld zichzelf te bedruipen: hij trommelde 's morgens een broodje bij de bakkerij van de coöperatie in de Gerdesstraat en tommelde daarna bij de slager een flinke plak worst. Bij een andere bakker trommelde hij 's middags een lekker gebakje. Als Gerard echt in vorm was dan gaf hij als toegift al trommelend een parade ten beste volgens een vast ingestudeerd patroon. Maar hij accepteerde geen geld. Nooit!

[..]
Het hele politiekorps van Wageningen en het hele studentenkorps waren zijn grote vrienden. Zo af en toe werd Gerard zelfs gesignaleerd achterop de motor van de politie. Die motor was toen alleen maar in gebruik bij grotere evenementen. Bij al het kleinere werk was het politiekorps op de fiets paraat.
Een echte trommel kreeg Gerard van de studenten. Hij had zijn muzikale talenten al eens laten horen op een oud koekblik. De studenten vonden Gerard een echte trommel waardig. Een collecte bracht meer dan één trommel op. Gerard was voor eeuwig verzekerd van een trommel.

[..]
Hoe graag Gerard ook trommelde: maar nooit op zondag. De zondag was een rustdag. Dan ging hij mee naar het zwartekousenkerkje, de kerk op het Walletje. Daar mocht hij voor God zijn zoals hij was. Volledig geaccepteerd, een kind van God.
Vroeger schaamde ik mij wel eens voor Gerard, maar terugkijkend ben ik best een beetje trots op mijn oom. Gerard was een broer van mijn vader. Het hele gezin waarin Gerard Slotboom opgroeide verdient respect. Vooral voor mijn opa, want Gerard werd nooit weggestopt zoals toen bij veel mensen met het syndroom van Down het geval was. Gerard kreeg een bepaalde vrijheid waarbij hij zijn muzikale talent aan alle Wageningers mocht laten horen. Hij was gelukkig, want hij mocht zijn zoals hij was!



Daar sta je dan zomaar op de Gerard Slotboomkade


Gerard Slotboomkade
En dan sta je daar zomaar op de Gerard Slotboomkade. Op 19 april 2018 werd deze kade vernoemd naar deze broer van mijn aangetrouwde oom Jan. Gerard is dus niet eens "aanverwant" ofwel familie. Toch was het boeiend om de achtergrond van dit bijzondere stukje Wageningen te hebben mogen leren kennen.

Meer informatie over de vernoeming...
Wageningen eert Gerard Slotboom met straatnaam
Wageningen eert ‘de kleine man met de trommel’ met de Gerard Slotboomkade
Gerard Slotboom was geliefd bij alle Wageningers