Het artikel over mijn beklimming van de Col de Joux Plane dat in nummer 5 van het tijdschrift Ligfiets& is gepubliceerd, is nu on line te lezen...
Je kunt het artikel nu downloaden door op de afbeelding te klikken (met toestemming van de redactie van Ligfiets&, het tijdschrift van de Nederlandse Ligfietsvereniging*). En... breng ook eens een bezoekje aan de website van deze actieve ligfietsclub en wordt lid.
*) De officiële naam van de Nederlandse Ligfietsvereniging is: Nederlandse Vereniging van Human Powered Vehicles (NVHPV).
Zie ook mijn blogbericht over de beklimming van de Col de Joux Plane.
In 20211 ben ik mee gaan doen met het sportprogramma "Committed Power" van het bedrijf waar ik werk. Daarin heb ik diverse colls beklommen, waaronder de "Col de Joux Plane" (2011), "Le Grand Ballon" (2012), “Col d’Aubisque” (2013), Girona in Catalonië (2015). De laatste tocht was de Eddie Merckx classic in Fuchsl am See nabij het Oostenrijkse Salzburch (op 8 september 2019). Daarna is het sportprogramma helaas gestopt. Maar ik heb de ligfiets niet aan de kant gezet en trap nog lustig voort...
BoCycle
dinsdag 29 november 2011
zondag 27 november 2011
Hartslagrecord
Tijdens het spinnen afgelopen donderdag 23 november heb ik mijn hartslagrecord gebroken...
De hartslagmeter wees bij de laatste oefening, onder opzwepende muziek, een hartslag van 196 bpm aan. Het was niet zo maar een piekje; ik hield deze hartslag circa één minuut vol. Ik heb al eens gelezen dat je rechtop een hogere hartslag moet hebben om dezelfde prestatie te leveren als in liggende houding. Maar trainer Math beweerde dat je rechtop ook een hogere maximale hartslag hebt dan in liggende positie.
De hartslagmeter wees bij de laatste oefening, onder opzwepende muziek, een hartslag van 196 bpm aan. Het was niet zo maar een piekje; ik hield deze hartslag circa één minuut vol. Ik heb al eens gelezen dat je rechtop een hogere hartslag moet hebben om dezelfde prestatie te leveren als in liggende houding. Maar trainer Math beweerde dat je rechtop ook een hogere maximale hartslag hebt dan in liggende positie.
Garmin Edge 800 of Etrex?
Vrijdag heb ik mij bij Waypoint laten voorlichten over de Garmin Edge 800, dè trainingscomputer en navigator voor op het fietsstuur. Lees verder waarom ik mijn huidige Garmin Etrex niet inruil voor de Egde 800...
Heel kort zal ik de twee hoofdfuncties van de Garmin Edge 800 hieronder beschrijven, t.w.:
Trainingscoach
Je kunt in de Garmin Edge 800 trainingsschema's invoeren. Bijvoorbeeld:
Navigator
De Garmin Edge 800 is een autorouterende navigator. Dat betekent kortweg dat hij net als tomtom werkt. Dus je typt een adres of waypoint in waar je naar toe wilt fietsen en de Garmin berekent de weg die het beste aan het gekozen profiel voldoet. Fiets je verkeerd, dan berekent Garmin een nieuwe route vanaf het punt waar je je dan bevindt. Je moet dan wel een autorouterende kaart in je Garmin hebben geladen, zoals de OnRoute fietskaart.
Daarnaast kun je ook tracks downloaden. Het verschil tussen een door Garmin berekende route en een track is dat een track "vast" is. Een track is als een met viltstift getekende weg op een kaart. Je kunt hem via het scherm van je Garmin nafietsen, maar als je verkeerd fietst, moet je zelf de weg terug naar het track zien te vinden. Een belangrijk hulpmiddel daarbij is in mijn Garmin Etrex het koersalarm. Als ik van het track afraak (bijvoorbeeld omdat ik een afslag heb gemist) dan geeft de Garmin Etrex een geluidssignaal en een melding op het scherm. Helaas kent de Garmin Edge 800 deze nuttige functie niet. Klik hier om meer te lezen over dit handige koersalarm.
Waarom geen Garmin Edge 800?
Het ontbreken van het koersalarm is voor mij de doorslaggevende reden om mijn Garmin Etrex NIET in te ruilen voor de Garmin Edge 800. Heel vaak fiets ik tracks na die ik op Internet heb gevonden en in mijn Garmin Etrex download. Zo heb ik o.a. de Amstel Gold Race nagefietst en de Jan Janssen classic. En daarbij heeft het koersalarm mij menigmaal behoed voor verkeerd fietsen.
Daarnaast heeft de Garmin Edge 800 een accu die na circa 10 uur leeg is. Als je hem meeneemt op fietsvakantie met je koepeltentje, heb je dus wel elke dag een kampeerplaats nodig met elektriciteit om dat ding op te laden. De Garmin Etrex wordt gevoed door twee penlites die je in iedere (camping)winkel kunt kopen.
En last but not least kent de Garmin Edge 800 ook geen "gevarenzonealarm"; reuze handig als je een kruising van tracks nadert waar je even extra op moet letten.
De drie nadelen die de Edge heeft t.o.v. mijn Etrex zijn wellicht kleine punten, maar voor mij wel van doorslaggevend belang. Ik gebruik mijn Garmin dan ook voornamelijk als navigator; vind je de trainingscoach van de Garmin Etrex 800 het belangrijkst dan is dit apparaat vast een prima keus.
Heel kort zal ik de twee hoofdfuncties van de Garmin Edge 800 hieronder beschrijven, t.w.:
- Trainingscoach
- Navigator (tomtom)
Trainingscoach
Je kunt in de Garmin Edge 800 trainingsschema's invoeren. Bijvoorbeeld:
- 30 min hartslag 60%/70% cadans 80/95
- 20 min hartslag 70%/80% cadans 80/95
- 10 min hartslag 80%/90% cadans 60/90
- 30 min hartslag 60%/70% cadans 80/95
Navigator
De Garmin Edge 800 is een autorouterende navigator. Dat betekent kortweg dat hij net als tomtom werkt. Dus je typt een adres of waypoint in waar je naar toe wilt fietsen en de Garmin berekent de weg die het beste aan het gekozen profiel voldoet. Fiets je verkeerd, dan berekent Garmin een nieuwe route vanaf het punt waar je je dan bevindt. Je moet dan wel een autorouterende kaart in je Garmin hebben geladen, zoals de OnRoute fietskaart.
Daarnaast kun je ook tracks downloaden. Het verschil tussen een door Garmin berekende route en een track is dat een track "vast" is. Een track is als een met viltstift getekende weg op een kaart. Je kunt hem via het scherm van je Garmin nafietsen, maar als je verkeerd fietst, moet je zelf de weg terug naar het track zien te vinden. Een belangrijk hulpmiddel daarbij is in mijn Garmin Etrex het koersalarm. Als ik van het track afraak (bijvoorbeeld omdat ik een afslag heb gemist) dan geeft de Garmin Etrex een geluidssignaal en een melding op het scherm. Helaas kent de Garmin Edge 800 deze nuttige functie niet. Klik hier om meer te lezen over dit handige koersalarm.
Waarom geen Garmin Edge 800?
Het ontbreken van het koersalarm is voor mij de doorslaggevende reden om mijn Garmin Etrex NIET in te ruilen voor de Garmin Edge 800. Heel vaak fiets ik tracks na die ik op Internet heb gevonden en in mijn Garmin Etrex download. Zo heb ik o.a. de Amstel Gold Race nagefietst en de Jan Janssen classic. En daarbij heeft het koersalarm mij menigmaal behoed voor verkeerd fietsen.
Daarnaast heeft de Garmin Edge 800 een accu die na circa 10 uur leeg is. Als je hem meeneemt op fietsvakantie met je koepeltentje, heb je dus wel elke dag een kampeerplaats nodig met elektriciteit om dat ding op te laden. De Garmin Etrex wordt gevoed door twee penlites die je in iedere (camping)winkel kunt kopen.
En last but not least kent de Garmin Edge 800 ook geen "gevarenzonealarm"; reuze handig als je een kruising van tracks nadert waar je even extra op moet letten.
De drie nadelen die de Edge heeft t.o.v. mijn Etrex zijn wellicht kleine punten, maar voor mij wel van doorslaggevend belang. Ik gebruik mijn Garmin dan ook voornamelijk als navigator; vind je de trainingscoach van de Garmin Etrex 800 het belangrijkst dan is dit apparaat vast een prima keus.
zondag 20 november 2011
Reacties op de rekenweetjes
Leuk dat er zo veelvuldig is gereageerd op het vorige blogbericht. Dat bericht handelde over het verschil in snelheid tussen rechtopfiets, racefiets, open ligfiets en velomobiel. Hieronder Bocycles een reacties....
In de eerste plaats plezier en comfort
Allereerst zij vermeld dat veel respondenten meldden dat hun keuze voor de velomobiel vooral is ingegeven door fietsplezier en comfort (lekker droog en warm) en dat die supersonische snelheid pas op de tweede plaats komt. En daar hebben zij groot gelijk in; ligfietsen is gewoon leuk.
Hoelang moet de helling zijn?
Wim vroeg zich af hoelang die helling van 2% moet zijn om met een velomobiel zonder trappen een snelheid van 62,4 km/h te halen. Als je de luchtweerstand zou verwaarlozen zou je na 2 minuten en een afstand van 1 km de snelheid van 62,4 km/h bereiken. Maar de luchtweerstand is niet te verwaarlozen. Integendeel de luchtweerstand wordt groter naarmate de snelheid toeneemt. Bij 62,4 km/h is de luchtweerstand even groot als de voortstuwende zwaartekracht minus de rolweerstand. In de grafiek hieronder is te zien dat je deze snelheid nooit haalt zonder bij te trappen, maar je benadert hem wel steeds meer naarmate de afdaling langer duurt; na 5 minuten en 4 kilometer fiets je al 61 km/h.
Cijfers te optimistisch?
Theo vermoedt dat de cijfers te optimistisch zijn en noemt een aantal mogelijke oorzaken. Hieronder de cijfers die ik in de berekeningen heb gebruikt (de velomobielcijfers zijn gebaseerd op een Quest):
Ik heb dus rekening gehouden met de grotere rolweerstand van een driewieler t.o.v. een tweewieler. Optrekken en afremmen heb ik niet meegerekend; het gaat om de eindsituatie waarin de gegeven snelheid is bereikt.
Praktijk versus theorie
Casper zei dat zijn praktijkervaring niet overeenstemt met deze theoretische weetjes; hij fietst met gemak 30 km/h op een racefiets, maar houdt 40 km/h in de Quest niet lang vol. Wim, Theo en Gerrit hadden soortgelijke ervaringen. Het verklaren van verschil tussen theorie en praktijk is vaak weerbarstig. Ter illustratie heb ik een praktijktest van TestKees van de Fietsersbond vergeleken met de theorie. De praktijkmetingen van TestKees zijn in de blauwe pijlen weergegeven. Bocycles rekenprogramma is weergegeven op de gele post-its. Als windsnelheid heb ik 3 km/h (1 Beaufort) gebruikt. Ik waag mij niet aan een verklaring van de verschillen.
In de eerste plaats plezier en comfort
Allereerst zij vermeld dat veel respondenten meldden dat hun keuze voor de velomobiel vooral is ingegeven door fietsplezier en comfort (lekker droog en warm) en dat die supersonische snelheid pas op de tweede plaats komt. En daar hebben zij groot gelijk in; ligfietsen is gewoon leuk.
Hoelang moet de helling zijn?
Wim vroeg zich af hoelang die helling van 2% moet zijn om met een velomobiel zonder trappen een snelheid van 62,4 km/h te halen. Als je de luchtweerstand zou verwaarlozen zou je na 2 minuten en een afstand van 1 km de snelheid van 62,4 km/h bereiken. Maar de luchtweerstand is niet te verwaarlozen. Integendeel de luchtweerstand wordt groter naarmate de snelheid toeneemt. Bij 62,4 km/h is de luchtweerstand even groot als de voortstuwende zwaartekracht minus de rolweerstand. In de grafiek hieronder is te zien dat je deze snelheid nooit haalt zonder bij te trappen, maar je benadert hem wel steeds meer naarmate de afdaling langer duurt; na 5 minuten en 4 kilometer fiets je al 61 km/h.
Cijfers te optimistisch?
Theo vermoedt dat de cijfers te optimistisch zijn en noemt een aantal mogelijke oorzaken. Hieronder de cijfers die ik in de berekeningen heb gebruikt (de velomobielcijfers zijn gebaseerd op een Quest):
Ik heb dus rekening gehouden met de grotere rolweerstand van een driewieler t.o.v. een tweewieler. Optrekken en afremmen heb ik niet meegerekend; het gaat om de eindsituatie waarin de gegeven snelheid is bereikt.
Praktijk versus theorie
Casper zei dat zijn praktijkervaring niet overeenstemt met deze theoretische weetjes; hij fietst met gemak 30 km/h op een racefiets, maar houdt 40 km/h in de Quest niet lang vol. Wim, Theo en Gerrit hadden soortgelijke ervaringen. Het verklaren van verschil tussen theorie en praktijk is vaak weerbarstig. Ter illustratie heb ik een praktijktest van TestKees van de Fietsersbond vergeleken met de theorie. De praktijkmetingen van TestKees zijn in de blauwe pijlen weergegeven. Bocycles rekenprogramma is weergegeven op de gele post-its. Als windsnelheid heb ik 3 km/h (1 Beaufort) gebruikt. Ik waag mij niet aan een verklaring van de verschillen.
zaterdag 19 november 2011
Reacties op de rekenweetjes
Leuk dat er zo veelvuldig is gereageerd op het vorige blogbericht. Dat bericht handelde over het verschil in snelheid tussen rechtopfiets, racefiets, open ligfiets en velomobiel. Binnenkort verschijnt hier een blogbericht met Bocycles reacties....
donderdag 17 november 2011
Wist je dat.....
Vandaag enkele interessante weetjes over de snelheid van velomobielen, open ligfietsen, bukfiesten en rechtopfietsen...
Vlakke weg
Tegenwind
Heuvel af
Vlakke weg
- Een rechtopfietser die 20 km/h fietst, zou op een racefiets (in de beugels) met hetzelfde vermogen 25,1 km/h rijden.
- Op een ligfiets zou hij 28,7 km/h fietsen en in een velomobiel 38,2 km/h.
Tegenwind
- Met tegenwind van 4 Beaufort fietst deze rechtopfietser 16,3 km/h.
- Zijn racefietscollega fietst dan 21,1 km/h
- De ligfietser heeft een snelheid van 24,8 en de velomobilist 34,9 km/h .
Heuvel af
- Met een racefiets ga je zonder te trappen met 25,2 km/h een heuvel van 2% af.
- Met een ligfiets ga je dan met 31,7 km/h naar beneden.
- Met een velomobiel is dat 62,4 km/h en met een rechtopfiets slechts 18,4 km/h.
Hoe weet ik dat.....
Al deze weetjes kun je zelf uitrekenen met Bocycles rekenprogramma (versie Simpel). Klik op het ikoontje aan de rechterkant van dit blog onder het fietslog om dit rekenprogramma te starten.woensdag 16 november 2011
Klimartikel in tijdschrift Ligfiets&
In het voortreffelijke tijdschrift Ligfiets& van de Nederlandse Vereniging van Human Power Vehicles (de NVHPV) las ik een interessant artikel over een ligfietser die met 130 bukfietsende collega's de Col de Joux Plane in de Franse Alpen heeft beklommen...
Dat tijdschrift Ligfiets& is al genoeg reden om lid te worden van de NVHPV. 't Verschijnt 6x per jaar en lidmaatschap kost maar € 21,50 per jaar.
Abonneren op:
Posts (Atom)








