BoCycle

BoCycle

zondag 12 oktober 2014

Van fiets getrapt door paard

Zaterdag 27 september heb ik  de kastelentocht van ligfietsclub "Mooi Bennekom" gereden en  zondag 5 oktober was "LOL" (Lekker Ongebonden Liggen) uit Zutphen aan de beurt. Vooral die laatste tocht was met 180 km pittig te noemen, maar de kastelentocht...

Van heinde en ver
Op het startpunt "Veenendaal De Klomp" verzamelden zich negen liggers die uit vele uithoeken van het land waren afgereisd voor deze kastelentocht: Hilversum, Zutphen en zelfs Groningen bleek het domicilie van één der liggers. En deze enthousiastelingen werden niet teleurgesteld, want gelegenheidsleider Wim v.d. Meijden had een prachtige tocht langs vier kastelen uitgezet.

Bocycle voelde de hoeven tegen zijn bovenarm
Hindernissen creatief genomen
Prachtige Casco helm; je ziet ze steeds vaker
Amazone te paard
Een onschuldig  ogende amazone te paard, bleek een gevaarlijk obstakel. Nadat Wim had gewaarschuwd dat er een negental ongebruikelijke vervoermiddelen zou passeren, besloot de amazone uit voorzorg af te stappen. Zij leek de viervoeter onder controle te hebben en  vier liggers konder ongestoord passeren. Maar toen het dier  Bocycle met zijn stalen ros zag passeren werd het onrustig en begon het met zijn achterhoeven te trappen. Ik voelde zijn hoeven op mijn bovenarm. Had ik 20 cm meer naar rechts gereden, dan zou deze "Mooi-Bennekomtocht" een minder vrolijk vervolg hebben gehad.

Stigterpad: veel hindernissen
Een deel van de kastelentocht ging over het Stigterpad. Deze prachtige route door de Utrechtse bossen kent echter veel hindernissen, die overigens met veel creativiteit werden genomen.

Mooi-Bennekommer overtreedt de wet
LOL: Grote verscheidenheid...
...aan liggend materieeel








Roeifietsers meets elektrotriker
LOL was zwaar
Met LOL reed zo'n beetje alles mee wat op ligfietsgebied te krijgen is: vijf velomobielen, twee open liggers, een trike met trapondersteuning en zelfs een roeifiets. De tocht leidde naar Boshuis Drie alwaar, naar verluidt, de beste appelflappen van Nederland geserveerd zouden worden. Het  appelflappengenootschap was van oordeel dat Boshuis Drie het appelflappenadres in Doesburg niet van de eerste plaats kon stoten.

Negen uur onderweg
De afstand van vertrekpunt "station Voorst Empe"  naar  Boshuis Drie bedroeg circa 48 km. Van mijn domicilie naar het vertrekpunt is 42 km. Bij elkaar heen en terug 180 km. Ik vertrok half acht van huis en was meer dan negen uur later om  kwart voor zes weer thuis.

Apeldoorns kanaal, prachtig

5 opmerkingen:

Wim zei

Wel een beetje een 'Telegraaf-kop', Gerrit........:-(

Ik schrok toen ik je blog-titel zag, maar die schrik was niet echt terecht las ik daarna.

Ik heb in mijn leven een aantal keren een mens gezien die echt door een paard was getrapt. Dat is niet iets om licht op te vatten. De kans op intensive care is dan vrij groot.

Mijn tip aan iedereen die een paard moet passeren is om tegen het paard te gaan praten of te gaan zingen. Voor paarden werkt dat meestal erg geruststellend.

Bijna geraakt worden door een paard kan trouwens wel gevaarlijk zijn door de schrikreactie van de fietser. Ik heb daar toen bij jou niet iets van gemerkt. Gelukkig maar :)

De kans dat je op een ligfiets echt hard door een paard geraakt wordt, is trouwens erg klein. Paarden trappen 9 van de 10 keer schuin omhoog en daar 'ben jij niet met je ligfiets'. Een trap van een paard is te vergelijken met het slaan met een handdoek met een nat puntje. Het uiteinde van de slag is het meest pijnlijk/gevaarlijk. Zou je vlak achter een paard staan dat trapt, dan heb je hoogstens een gebroken been, maar je kunt het verhaal nog wel navertellen. Sta je op ongeveer 2 meter achter een paard, dan sta je echt op een zeer risicovolle plek. Dat is precies de plaats waar de klap op hoofdhoogte het hardst aan komt. Als je pecht hebt, dan weet je niet eens dat je geraakt wordt en ben je op slag dood.

Leuk hoor....paarden.

BoCycle zei

Nou Wim,

Dat is geen relaas om vrolijk van te worden. Heftig hoor dat je een paar keer de gevolgen hebt gezien bij mensen die er minder gelukkig vanaf gekomen zijn dan ik. Ik besef nu pas goed waarom paardensport in de top drie staat van sportblessures (na voetbal overigens).

Quezzzt zei

Als je beseft dat paarden hun volle massa afzetten op de achterbenen bij springen, wat varieert tussen 400 en 600 kilo neem ik aan dat ze bot en dus schedel verbrijzelend kunnen trappen.

Gewoon stoppen en de ruiter laten passeren is toch ook nog een optie ?

BoCycle zei

Goede tip Quezzzt. En volgens mij zijn paarden aanzienlijk minder onrustig als je afstapt en hen lopend passeert. In dit geval reed de amazone te paard voor ons uit. Zij stapte af om ons de gelegenheid te geven haar in te halen. Ook hier hadden wij dus lopend kunnen passeren.

Quezzzt zei

Paarden zien in ieder geval velomobielen aan voor een aanvallend groot roofdier ( als je met een vaart nadert ) en gaan er in blinde paniek vandoor waarbij de ruiter niets meer te vertellen heeft en maar moet zien dat hij/zij daarbij niet afgeworpen wordt.

Tuurlijk wil geen velomobielrijder daarvoor verantwoordelijk zijn ( niet perse aansprakelijk, een ruiter moet zo'n beest onder controle houden of niet op de openbare weg rijden ) dus het is het beste te stoppen op nog ruime afstand. Dan zie je die paarden meestal al zenuwachtig met hun hoofd gooien. Als de ruiter overwicht heeft durft zo'n beest wel langs een stilstaande velomobiel te lopen met de ruiter gewoon op de rug...dan ben je een omgevingsobject geworden.

Een ligfiets is ook raar, maar daar ligt tenminste nog een mens op. Hoewel ik niet weet of paarden net zo dom zijn als wilde leeuwen, die mensen in een open landrover niet meer als hapje herkennen en ook niet aanvallen.

Ik vermoed dat zo'n trap niet eens paniek is, maar iets van "donder op uit mijn buurt" en dus van een andere orde dan hun reactie op velomobielen ( of is het alleen gele velomobielen ? )

Desalniettemin een goede les ruim om die beesten te rijden/lopen.

Misschien trof jij ene verre nakomeling van een tempeliers orde paard. Die krengen werden zo afgericht dat ze evenhard meevochten ( trappen, bijten ) op het slagveld als de tempelier die eropzat :-)))